Als je het licht niet kunt zien

Sprookje in oorlogstijd

Eens in de zoveel tijd kom je een boek tegen dat je meesleept en niet meer loslaat. In mijn geval is dat zo met Als je het licht niet kunt zien van Anthony Doerr. Geen ingewikkeld verhaal, geen bijzondere zinnen of prachtige proza, korte hoofdstukken en ongecompliceerde personages. Maar het leest als een sprookje. Een verhaal dat je begint te lezen en waar je gewoon ín zit. En aan het einde een zucht en een snik; jammer dat het boek uit is en je weer terug moet naar de gewone wereld.

In het kort draait het om een blind meisje, dat samen met haar vader de stad Parijs ontvlucht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aan de andere kant van het front wordt de jonge Duitse Werder opgeleid om te vechten en illegale radiostations op te sporen. Twee uiteenlopende personen met elk hun eigen visie op de oorlog. Langzaamaan brengt de oorlog, een mysterieuze steen en een ijverige Duitse commandant de kinderen samen in een episch verhaal over oorlog, verlies, geluk en liefde.

Het klinkt misschien wat clichématig. Alsof je nu al kunt bedenken hoe het verhaal gaat verlopen. Trust me, you don’t! Ik vergelijk het inderdaad met een sprookje. Niet alleen door de meeslependheid, maar ook door de klassieke elementen van goed en kwaad, en het kunnen leren van je ervaringen en uiteindelijk de goedheid in de mens. Nog steeds geen spoileralert, maar meer kan ik er ook niet echt over tikken. Gewoon lezen, zou ik zeggen!

De koning van Katoren

Leuk sprookje

Jan Terlouw is een gevestigde naam in de jeugdliteratuur. Zeker in mijn jeugd, toen werd hij in één adem genoemd met Tonke Dragt en Thea Beckman. Wel gek eigenlijk dat ik in diezelfde jeugd nooit iets van Terlouw gelezen heb (Beckman en Dragt wel trouwens).

Oorlogswinter heb ik vorig jaar gelezen. Ik heb er niets over geschreven op deze site, maar het was een spannend verhaal. Echt een jeugdverhaal, vond ik. Nu heb ik De koning van Katoren gelezen. Niet echt een spannend jeugdverhaal, meer een sprookje. Een leuk sprookje.

Als de koning van Katoren is overleden, neemt een groep zure ministers de leiding van het land over. De zeventienjarige Stach wil koning worden en vraagt de ministers wat hij daar voor moet doen. Wat volgt is een aantal onmogelijke opdrachten die hij moet uitvoeren, verspreid door het hele land. Hij komt voor dilemma’s te staan niet op te lossen zijn, althans; tot Stach zich er aan waagt. En natuurlijk komt hij onderweg ook nog een leuk meisje tegen.

Ach ja, wat zal ik zeggen. Ik houd van jeugdboeken, maar dit was een niveautje te laag. Dit was inderdaad niet meer dan een sprookje. Het was vermakelijk en het boek was binnen no time uit. En ik kan er weer over mee praten.