Een boek voor Hanna

Jammergenoeg veel irritatiefactoren in op zich mooi verhaal

Een boek voor HannaIn het voorwoord van dit boek legt de schrijfster uit dat dit verhaal niet waar gebeurd is, maar dat het gebaseerd is op het levensverhaal van een vrouw die ze heeft leren kennen. Ze zegt: “dit is geen boek over Hanna, maar een boek vóór Hanna.” Tijdens het leven van deze Hanna heeft de schrijfster haar talloze keren gesproken. Omdat toen het idee voor een boek nog niet bestond, heeft ze echter niet de juiste vragen kunnen stellen om een biografische roman te kunnen schrijven. Vandaar dat ze dit verhaal baseert op wat Hanna haar destijds heeft verteld over haar leven.

Hanna is een jong tienermeisje als ze met andere Joodse meiden emigreert vanuit het Duitse Leipzig naar Denemarken. De bedoeling was om van daaruit naar Israël te verhuizen, maar de Tweede Wereldoorlog breekt uit, Hanna moet onderduiken. Uiteindelijk wordt ze, net als haar vriendinnen, toch opgepakt en naar Duitsland gezonden: Theresienstadt. Vanaf dan is het enige dat de meiden nog kunnen doen; overleven.

Het is een mooi verhaal, met eerlijke gevoelens en zonder vals sentiment. Het is een verhaal over opgroeien, vriendschap, eenzaamheid en natuurlijk de hel van het concentratiekamp Theresienstadt. Toch heb ik een aantal problemen met dit boek. Ten eerste het lettertype. Het is me wat te groot, waardoor ik in eerste instantie het idee heb een jeugdboek te lezen.

Dat gevoel wordt versterkt door het geforceerd toevoegen van geschiedeniskundige feiten. Uiteraard is het belangrijk dat de lezer weet wat er op dat moment afspeelt in de oorlog, maar in plaats van deze belangrijke achtergrondinformatie toe te lichten buiten de verhaallijn om, wordt het geforceerd in dialogen gebracht die de hoofdpersonages met elkaar hebben. Hierdoor komen de dialogen onrealistisch over en word je uit het verhaal gebracht.

En dan als laatste nog de verklarende woordenlijst. Prima dat deze er is,  want er worden een flink aantal Joodse termen en begrippen gebruikt die die toelichting nodig hebben. Maar deze woordenlijst achter in het boek, zit direct na de chronologische lijst van gebeurtenissen. Met als gevolg: ik zoek een term op pagina 1 van het verhaal op in de lijst, blader na het begin van de verklarende woordenlijst en zie op de bladzijde links staan (SPOILER!!) dat Hanna en Samuel in 1948 aankomen in Israël. … Ok, ben ook niet gek. Ik begrijp dat de schrijfster geen boek kan baseren op iemands leven, als die persoon het kamp niet overleefd had. Maar toch. Ik begin het boek, maar stuit meteen al op het einde van het verhaal. Dan is de lol er ook een beetje vanaf natuurlijk. Sowieso is het geen ingewikkeld boek, wat mij betreft is de gebeurtenissenlijst overbodig. Het is geen studieboek.

Wat vond ik er nu uiteindelijk van? Zoals ik al zei: het eigenlijke verhaal is best mooi. Maar de irritatiefactoren hebben het lezen minder leuk gemaakt, waardoor het verhaal me tussen de vingers door glipt. Het blijft niet hangen, pakt niet. Zonde, want ik denk dat het met wat kleine aanpassingen een prachtige roman is.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Geef een reactie