En uit de bergen kwam de echo

Khaled Hosseini – En uit de bergen kwam de echo: prachtig en meeslepend

En uit de bergen kwam de echoVoor de driejarige Pari is haar grote broer Abdullah meer een moeder dan een broer. Voor de tienjarige Abdullah is zijn zusje alles. Wat er met hen gebeurt – het zusje wordt noodgedwongen verkocht aan een rijk maar kinderloos echtpaar in Kabul – zet een reeks ingrijpende gebeurtenissen over tientallen jaren in gang, die een indringend beeld geven van de morele complexiteit van het leven. Hosseini beschrijft meerdere generaties in deze roman, ouders en kinderen en kleinkinderen, broers en zussen, en hij onderzoekt de vele manieren waarop familieleden elkaar liefhebben, verwonden en verraden – én hoe ze zich voor elkaar opofferen.

Hij volgt zijn personages over de hele wereld: van Kabul naar Parijs, van San Francisco naar het Griekse eiland Tinos, en weer terug naar Kabul. Het verhaal wordt steeds groter en veelomvattender, emotioneler en krachtiger. Gedreven door zijn kenmerkende compassie en filosofische inzichten waardoor De vliegeraar een geliefde klassieker werd en Duizend schitterende zonnen een absolute bestseller, betoont Khaled Hosseini zich in En uit de bergen kwam de echo eens te meer een geboren verhalenverteller. Dit nieuwe boek is opnieuw een magnifieke prestatie.

Na het lezen van Hosseini’s eerste twee boeken, was ik uiteraard ontzettend benieuwd naar zijn nieuwste boek. Al in de eerste pagina’s weet Hosseini je mee terug te nemen naar Afghanistan, proef je de zon op je huid, hoor je de geluiden van een klein dorp in het woestijnachtige landschap en schalt het klaterende gelach van kinderen in je oren. Het mooie van zijn schrijfkunst is dat je er bént als je het leest.

Het verhaal begint hartverscheurend, als de tienjarige Abdullah gescheiden wordt van zijn kleine zusje Pari, die verkocht wordt aan een kinderloos, rijk echtpaar. Daarna volgen we de twee gescheiden verhaallijnen van kleine Abdullah en de nog jongere Pari en de mensen om hun heen. Het is een andere vertelstructuur dan we gewend zijn van Hosseini. Het perspectief van het verhaal verandert elk hoofdstuk. Abdullah en Pari vormen het hart van het verhaal, maar in de andere hoofdstukken leren we de randfiguren kennen, die vervolgens weer hoofdpersonages worden en weer opnieuw naar de kantlijn verdwijnen als het volgende hoofdstuk weer een nieuw personage belicht. Het is een kunst om ondanks de vele personages en hun bijhorende geschiedenis, inzichten en motieven er toch het vloeiende geheel van te maken wat En uit de bergen kwam de echo is.

Het is een bijzonder mooi, tragisch verhaal. Het verhaal van de twee broers Timur en Idris in het bijzonder maakte veel indruk op me. Idris maakt een bijzonder emotionele ervaring mee in een ziekenhuis in Kabul, als hij en zijn broer na 20 jaar wonen in Amerika weer terugreizen naar hun geboorteland. Eenmaal terug in Amerika verfoeid hij zijn eigen luxe leventje en zit hij vol met goede bedoelingen en beloftes, waar uiteindelijk niets van terecht komt. De tijd gaat door en zijn ervaring en de intense emoties en betrokkenheid vervagen. Toen ik het las vond ik Idris maar een slappe zak, maar als je er over nadenkt is het heel herkenbaar. We storten allemaal massaal geld op giro 555 na speciale televisie-uitzendingen om geld in te zamelen voor slachtoffers van natuurgeweld, oorlog of algehele crisis. En na een paar maanden zijn we het alweer vergeten en zappen we ongeïnteresseerd verder als het ‘weer’ op het nieuws is.

Voor mij was En uit de bergen kwam de echo opnieuw een leesgenot; een prachtige meeslepende roman met een tragisch verhaal, maar ook met veel liefdevolle elementen die je doen glimlachen en je vertederen.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Geef een reactie