Het hout

Geen prettig boek, stelletje viespeuken!

Het houtKort geleden heb ik hier nog A history of loneliness besproken. Een mooi boek dat je een ietwat ongemakkelijk gevoel geeft. Het thema: seksueel misbruik binnen de katholieke kerk in de jaren vijftig in Ierland.

In Gianotten kwam ik enkele weken later dit boek tegen: Het hout van Jeroen Brouwers. Ik had de titel ook in boekenrubrieken op internet voorbij zien komen, een alom geprezen epos over een jongenspensionaat in Limburg in de jaren vijftig. Door de kloosterlingen vindt seksueel misbruik, sadisme en vernedering plaats. Broeder Bonaventura is de hoofdpersoon in dit boek en is getuige van bovengenoemd wangedrag. Hij zwijgt zoals iedereen. “Maakt dit hem medeplichtig?” is de vraag die opgeroepen wordt. Niet dat ik dit onderwerp in boeken smullen vind als lezer, maar juist omdat A history of loneliness me zo naar de keel greep, wilde ik dit boek ook lezen. Als vergelijkingsmateriaal.

Ik had het beter niet kunnen doen. John Boyne is subtiel in zijn beschrijvingen van wat er wel of niet gebeurde met zijn personages. Hij beheerst de kunst van het suggestieve: niet letterlijk benoemen, maar er zo over schrijven dat je toch precies weet wat er gaande is. Die kunst bezit Brouwers duidelijk niet, of hij heeft er overtuigend niet voor gekozen. Het misbruik en de vuile spelletjes van de broeders worden gedetailleerd beschreven (anatomisch bijna). Dat stond me zo tegen tijdens het lezen. En elke keer weer opnieuw. En nog eens. En nog gedetailleerder. Bah, viespeuken. Ik werd er kwaad van.

Boyne’s boek greep me aan door inderdaad die vraag ‘wanneer ben je medeplichtig?’. Zeer interessant standpunt. Voor mij wierp Brouwers boek die vraag helemaal niet op. Ik was er niet eens zo zeer mee bezig. Wat mij betreft was het meer dan duidelijk dat die broeder schuldig was door het stil te zwijgen. Boyne zet me aan tot nadenken, Brouwers maakt me boos. Geen prettig boek, echt niet.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Geef een reactie