Laura

Veelbelovend, maar daar houdt het dan ook bij op

LauraAls drie keer eerder op de tafels bij Gianotten zien liggen. De vierde keer neem ik ‘m toch maar mee; een impulsaankoop. ‘Finse Twin Peaks’ staat er op de voorkant. Op de achterflap staat dat J.K. Johansson een pseudoniem is van een groep Finse scriptschrijvers. Dit zijn de doorslaggevende opmerkingen. Ze maken me nieuwsgierig en dus sta ik het boek al af te rekenen. Oh en het is ook nog eens een eerste deel van een trilogie. Ook veelbelovend!

Het gaat over een meisje dat ineens verdwenen is. Op de eerste schooldag van een Finse middelbare school drommen de leraren samen in de lerarenkamer. Laura Anderson is vermist. Na een feest de avond ervoor is ze niet meer thuisgekomen. Als Laura’s ouders een Facebookpagina starten in een wanhopige poging grip te krijgen op het leven van hun vermiste dochter, openen ze daarmee Pandora’s doos.

“Spannend, spannend!” zou je denken. Sja… Dat werd het niet echt. Een nieuwe docente, die voorheen bij de politie werkte als internet agent (how convenient), denk de vermissing op te lossen. Het verhaal rijgt zich vervolgens aaneen van de ene verdachte naar de anderen met nog wat extra ‘spannende’ ontwikkelingen. Het voelt allemaal wat bloedeloos aan. Alsof je naar aflevering 43 van inspector Morse zit te kijken. De onvoorspelbaarheid is juist ontzettend voorspelbaar.

Mij pakt dit boek niet. Misschien had ik het ook moeten weten van te voren. Twin Peaks heb ik nooit gezien en een groep schrijvers in plaats van één auteur belooft eigenlijk ook weinig eenduidigheid. Laat die andere twee delen van de trilogie maar zitten.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Geef een reactie