Mika

Taaie tante die me niet weet te pakkenMika

Je kunt me beschuldigen van het lezen van slechts één of twee genres boeken. Van chicklit tot thriller, van autobiografie tot literatuur. Heerlijk! Dit volgende boek is een biografie. Ook altijd smullen, vooral als de persoon in kwestie tot de verbeelding spreekt.

“Haar leven lijkt wel een roman, maar de Argentijnse Mika Etchebéhère (1902-1992) heeft echt bestaan. Op basis van talloze gesprekken met mensen die haar hebben gekend, door het lezen van brieven, documenten en manuscripten van Mika en haar grote liefde Hipólito weet Elsa Osorio het buitengewone verhaal te schetsen van de enige vrouw die tijdens de Spaanse Burgeroorlog een colonne aanvoerde. Mika was door haar sterke uitstraling en haar vermogen te inspireren onmisbaar voor de slecht uitgeruste strijdkrachten, die haar tot ‘capitana’ benoemden. De roman beschrijft de anarchistische kringen waarin Mika verkeert in haar geboorteland Argentinië, haar avonturen in Patagonië in de jaren twintig, haar deelname aan linkse antistalinistische groepen in Frankrijk, en haar verblijf in het Berlijn van de jaren dertig, dat steeds meer in de greep komt van het nazisme.”

Ondanks dat Mika als persoon diepe indruk maakt, wilde het lezen niet echt vlotten. Het boek pakte niet. Uiteindelijk heb ik het wel uitgelezen (immers, als Mika zich staande weet te houden in de loopgraven, dan kan ik potverdrie toch wel een boek uitlezen?), maar het verhaal blijft ook niet echt lang plakken daarna. Ik kan eerlijk gezegd niet echt de vinger op de zere plek leggen; waaróm pakte dit verhaal me niet? Het zal de schrijfstijl zijn, de keuzes die gemaakt zijn in het vertellen van Mika’s verhaal. Jammer, want zoals gezegd was het een taaie tante, die Mika.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Geef een reactie