Wieg me zachtjes

Judith Kelly – Wieg me zachtjes: hartverscheurende gruwel in een nonnenklooster

Wieg me zachtjesMidden jaren vijftig belandt Judith Kelly, na haar vaders overlijden, in een Engels katholiek weeshuis. Haar moeder gaat intussen op zoek naar een geschikte woonplaats voor haarzelf en de achtjarige Judith.
De nonnen bij wie Judith wordt achtergelaten, zijn verre van liefdevol en voeren een psychologische terreur over de meisjes, die zij bovendien regelmatig mishandelen. Het leven van Judith en de anderen is een hel waaruit ze niet kunnen ontsnappen.
Weken worden maanden, maanden jaren, en Judith hoort nog steeds niets van haar moeder. Onbegrip wordt machteloosheid. Ze wordt dikke vriendinnen met Francis, op wie de dagelijkse ellende en de daden van de nonnen merkwaardig weinig invloed lijken e hebben. Des te schokkender is haar tragische lot bij de nonnen: gebeurtenissen die Judith nooit meer zal kunnen vergeten.
Jaren later raakt zij in een kibboets bevriend met een slachtoffer van de Jodenvervolging. Met deze wederzijdse herkenning van leven in angst, begint voor Judith de verwerking van haar traumatische jeugd, die haar uiteindelijk terugvoert naar het weeshuis, naar een confrontatie met het verleden.

Meerdere malen heb ik moeten huilen tijdens het lezen van Judith’s verhaal. Het is hartverscheurend om te lezen hoe ze als jong meisje fysiek en psychisch mishandeld wordt door de nonnen. Onvoorstelbaar dat dit kon gebeuren. En ook verbijsterend hoe een dergelijk trauma nog jarenlang doorwerkt en ook nog altijd zijn uitwerking heeft als Judith volwassen is.
Naast al deze gruwel is het geruststellend (en hoopvol) om te lezen hoe ze zichzelf hervindt. En hoe ze uiteindelijk, jaren later, haar tijd in het weeshuis een plek kan geven en door kan gaan met haar leven.
Ik vond het een bijzonder verhaal om te lezen. Mooi geschreven, pakkend en kleurrijk, voor zover je dat kan zeggen over deze verschrikkelijke periode in haar leven.