De zomer hou je ook niet tegen

Vermakelijk tussenboekje

de-zomer-hou-je-ook-niet-tegenNa het lezen van enkele dikke pillen, is het altijd fijn om even een ‘zo uit’-boekje te lezen. Is bovendien ook uitermate gunstig voor mijn #boekperweek-quotum. Dat is een actie die ooit vanuit de bibliotheek is ontstaan. Een oproep op social media om een boek per week te lezen en dit te delen op Twitter (vandaar de hashtag), Pinterest en wat dan ook. Ik heb me niet aangesloten bij de officiële pagina (wat anderen lezen interesseert me eerlijk gezegd niet), maar ik vind het gegeven wel leuk. Vorig jaar kwam ik er net eentje te kort (stom 2015 met zijn 53 weken), dus dit jaar lijkt het me wel leuk om te halen!

In ieder geval; klein dun boekje, zo uit, goed voor het quotum. De zomer hou je ook niet tegen is het boekenweekgeschenk van vorig jaar (damn it, had ik het vorig jaar maar gelezen, dan had ik het wel gehaald). Het gaat over een man van begin zestig die een zwaar gehandicapte jongen uit zijn verzorgingsinstelling ontvoerd. Hij meent de jongen mee naar Frankrijk. Eenmaal daar aangekomen vertelt de man de jongen, waarvan hij niet het idee heeft dat hij ook maar een woord begrijpt van wat hij zegt, het verhaal van de liefdesverhouding die hij met de moeder van de jongen heeft gehad.

In het begin van het boekje had ik zeker niet verwacht dat het zo’n mooi verhaal zou worden. De hoofdpersoon lijkt in het begin vooral erg raar en een beetje praatziek. Maar uiteindelijk komt er een bijna klassiek te benoemen liefdestragedie aan het licht die me weet te ontroeren.

Het boekje is inderdaad ‘zo uit’ en het was fijn om te lezen. Een mooi afgerond betoverend en bij vlagen ook grappig verhaal.