Eleanor Oliphant is completely fine

Grappig met een donker randje

Daar heb je weer zo’n ‘vliegveldboek’! Ook deze kocht ik in Dublin in de kiosk. De titel had ik al eens eerder voorbij zien komen in de catalogus van de leesclub. Iemand zei toen dat ze die al gelezen had en dat het een erg leuk boek was. Dus toen ik dit zag staan, borrelde dat meteen naar boven. Met andere woorden: meteen afrekenen die hap!

Eleanor Oliphant is een beetje ‘peculiar’. Ze is erg op zichzelf en vindt andere mensen over het algemeen maar vervelend. Ze gaat naar haar werk waar ze vooral zo min mogelijk interactie wenst met die domme collega’s van haar, gaat op vrijdagmiddag na haar werk naar de supermarkt, haalt pizza en twee flessen wodka, waarmee ze het weekend doorkomt. En op maandag begint alles opnieuw.

In eerste instantie lijkt het alsof Eleanor (die het verhaal ook zelf verteld) autistisch of op een of andere manier contactgestoord is. Maar uit haar wekelijkse telefoongesprekken met haar moeder (‘mummy’), blijkt al snel dat ze een niet echt liefdevolle jeugd heeft gehad. En haar moeder zit nu ergens waar ze wel kan bellen, maar niet langs kan gaan. De gevangenis?

Gaandeweg ontmoet Eleanor Raymond: het IT-mannetje bij haar op kantoor die op een dag haar computer moet bijwerken, want Eleanor kan niet meer inloggen. Ze moet uiteraard niets hebben van deze onverzorgde kind-man, zoals ze hem noemt (hij draagt t-shirts met cartoonpersonages en flodderige hoodies). Raymond laat zich echter niet zo snel afschrikken door Eleanor.

Wat volgt is een voorzichtige vriendschap waarin Eleanor steeds meer uit haar schulp kruipt. Haar wereld wordt groter en mooier, maar ook haar geheimen en verleden krijgen zo meer ruimte. En dat vindt Eleanor heel, heel moeilijk.

Meer ga ik niet over het verhaal vertellen, dat heb ik nu al genoeg gedaan. Wat ik nog wel wil zeggen is dat het een heel leuk boek is. Eleanor is een beetje gek en omdat zij het verhaal vertelt, wordt het bij vlagen ook erg grappig. Vooral haar observaties van (het gedrag van) de andere mensen om haar heen, zijn heel komisch. Haar geheimzinnige verleden en vinnige moeder geven het verhaal het nodige rafeltje en de romantische noot is voor de zanger van de band waar Eleanor helemaal verliefd op is, en Raymond natuurlijk. En het wordt vanzelf spannend naarmate alles samen komt. Kortom: alles in één!

All the money in the world

Verrassend meeslepend

Dit jaar is het jaar van de verfilmde boeken geloof ik! Zo las ik al Spaar de spotvogel (Harper Lee), The color purple (Alice Walker), In duistere tijden (Anthony McCarten) en De donkere toren 1 (Stephen King). De laatste twee ook zelfs met de filmposter als kaft (filmedities). Nu kan ik daar ook All the money in the world aan toevoegen, van John Pearson. De originele titel van het boek was Painfully Rich: The outrageous fortunes and misfortunes of the heirs of J. Paul Getty. Daar hebben ze begrijpelijkerwijs een makkelijker titel van gemaakt.

Anywayz, All the money in the world dus. Ik heb ‘m overigens ‘gewoon’ in het Nederlands gelezen. Maar omdat dit de filmeditie is, hebben ze de titel Engels gehouden.

Het gaat over J. Paul Getty, die op een bepaald moment de rijkste man van Amerika is. Het was geen makkelijke man. Hij hield van de dames, maar was geen ster in relaties. Trouwen vond hij nog wel leuk, maar zijn vijf (!) huwelijken eindigden allemaal al gauw in een scheiding.

Die huwelijken leverden echter wel vijf zonen op. Eentje overleed al op vrij jonge leeftijd, de andere vier worstelden de rest van hun leven met het gemis van de liefde en aandacht van hun vader en met de familievloek van Getty waardoor alle familieleden continue achtervolgd worden door pech, ongeluk en verdriet.

In de film gaat het vooral over de ontvoering van Getty’s kleinzoon en hoe Getty sr. weigert losgeld te betalen, zelfs als de ontvoerders een afgesneden oor van zijn kleinzoon opsturen. Het boek gaat veel dieper en verder in op de man J. Paul Getty.

Ondanks dat het altijd een heel karwei is, houd ik wel van die dikke romans waarin meerdere generaties van families worden afgeschilderd. Zo is dat eigenlijk ook met dit boek. In het begin gaat het over J. Paul Getty, over hoe hij als jongen was, hoe hij zijn fortuin heeft verdiend en hoe hij (niet) omgaat met zijn kinderen. Daarna volg je als lezer de getroebleerde levens van zijn vier zonen en uiteindelijk ook de kleinkinderen.

Ik ben geen bijzondere fan van financiële verhalen of überhaupt iets waar veel cijfers in voorkomen, maar ondanks dat het opbouwen van het olie-imperium van Getty toch een grote rol speelt in het boek, las het als een trein! Het is net één grote soap en dan kan je all the money of the world hebben, gelukkig lijken de hoofdpersonen maar niet te worden.

Na het uitlezen bleef de familie Getty echt nog een paar dagen in mijn hoofd hangen; wat zouden ze nu doen? Hoe vergaat het ze nu? Dat had ik van tevoren niet verwacht; dat dit boek me zo zou raken. Wat een mooie verrassing weer!

A series of unfortunate events 1-3

Geen kinderboeken voor watjes!

The bad beginning‘Gratis af te halen!’ en daarbij een foto van een grote stapel boeken. Dat zag ik op Facebook voorbijkomen. Dus je raadt het al: ik meldde mij meteen! Helaas mocht ik niet de hele stapel mee naar huis nemen (er zat onder andere de complete serie van Harry Potter en The Lord of the Rings tussen), maar ik kreeg wel een prachtige selectie mee in de fietstas naar huis. Daarin ook de eerste drie (Engelstalige) delen van Lemony Snicket: a series of unfortunate events.

Ik kan me herinneren dat er een aantal jaar terug een film uitkwam met Jim Carrey in de hoofdrol. De film had Lemony Snicket als titel en dat was de eerste keer dat ik die naam hoorde. In Amerika is deze boekenreeks echter zeer bekend en populair. Het gaat om drie kinderen die tijdens een vreselijke brand hun ouders verliezen. Dat is het begin van een reeks ‘unfortunate events’ voor de wezen Violet, Klaus en Sunny Baudelaire.

The reptile roomHet zijn geen vrolijke kinderboeken; de kinderen worden achterna gezeten door een nare en gemene man die alleen maar uit is op de erfenis van de kinderen. En elke keer weer moeten de kinderen zich uit de meest vreselijke situaties zien te redden, terwijl deze Graaf Olaf ze achterna jaagt. De slimheid van de kinderen, de zwarte humor waarmee het verhaal vertelt wordt en de kleurrijke personages maken het juist weer tot een meeslepend jeugdboek.

Het eerste boek was zo uit. The bad beginning gaat over het verlies van de kinderen en hun eerste kennismaking met Graaf Olaf en zijn vrienden. Het is spannend, avontuurlijk en grappig geschreven. Het verhaal in het tweede boek, The reptile room, liep langzamer en was daardoor minder spannend. Wel extra tragisch omdat een geliefd personage het moet afleggen. Wat dat betreft is het echt geen reeks voor watjes, geliefde personages vallen bij bosjes! En niet dat ze dan mysterieus verdwijnen, nee ze gaan dood. Ze worden vermoord!
Het derde boek, The wide window, vond ik weer terug spannend. Er gebeurt heel veel en heel snel waardoor het automatisch ook snel leest. Ook dit boek was zo uit.

The wide windowWat wel jammer is, maar goed, dat had ik tijdens het lezen van de Harry Potterreeks ook; in elk boek moet weer kort worden samengevat waarom de kinderen zich in deze situatie bevinden, wie wie is en wat er staat te gebeuren. Daarnaast heb ik er nu drie gelezen en in principe gebeurt in elk boek hetzelfde. Na deze drie delen zijn er nog eens tien boeken uitgekomen. Ik weet niet of ik dat nog zo spannend zou vinden, om in totaal dertien keer hetzelfde avontuur te lezen. Aan de andere kant… De kinderen Baudelaire zijn allerschattigst, inventief, grappig en slim. Het blijft leuk om te lezen hoe ze weer weten te ontsnappen en wat ze nu toch weer te wachten staat. Dus wie weet schaf ik binnenkort het volgende deel aan.