Within the sanctuary of wings

Overtuigend laatste deel drakenboeken

En begin ik ineens aan het laatste deel van de serie drakenboeken. Jammer, aan de andere kant wil ik onderhand toch weten hoe het afloopt! Althans, wat Isabella’s verhaal nu is. En in dit laatste deel word ik wederom niet teleurgesteld. Sterker nog, ik verslind het boek nagenoeg bij het uitlezen ervan. Wat een verhaal weer.

Isabella krijgt een tip van een gevonden drakenlichaam, ergens hoog in de bergen. Door de sneeuw is het lijkt goed geconserveerd gebleven, en het is van een tot nu toe nog onbekende drakensoort. Zoals verwacht gaan Isabella en haar team (met onder andere natuurlijk haar partner en collega Thomas en haar echtgenoot Suhail) op onderzoek uit. Natuurlijk is het moeilijk, natuurlijk vinden ze het lijkt, natuurlijk is het een bijzondere vondst en natuurlijk gaat het daarna gigantisch mis.

Ik kan niet te veel vertellen over wat er allemaal gebeurt zonder te veel te verklappen. Maar ik kan wel vertellen dat Isabella weer lekker onhandig en lomp is, ondoordacht en impulsief. En dat helpt haar soms wel en soms natuurlijk helemaal niet. Ze belandt in een bijzondere situatie en leeft haar droom en nachtmerrie tegelijk.

Ook in dit boek komt de vermoeiende politiek weer aan te pas, soms lastig om door te lezen en goed te begrijpen. Maar na The tropic of serpents begrijp ik nu dat ik het netjes moet doorlezen, anders begrijp ik het later in het verhaal niet meer. Maar juist omdat dit deel zo geweldig is (want ja, het wordt geweldig), is dat makkelijker op te brengen.

Within the sanctuary of wings is wat dat betreft een overtuigende afsluiter van een prachtige serie boeken. Geen onbevredigende losse eindjes of onuitgewerkte vraagtekens. Een einde zoals een einde zou moeten zijn met, uiteraard, altijd nog de mogelijkheid op nog een avontuur van Isabella Trent. Want we weten als lezer nu dan wel hoe ze Lady Trent is geworden en wat haar belangrijkste ontdekking is, maar het sluit nieuwe avonturen van deze eigenwijze sterke vrouw niet uit. Wie weet duikt ze in de toekomst toch nog eens op. Ik hoop het!

 

In the labyrinth of drakes

Draken en avontuur!

Na het uitlezen van het derde boek, wist ik niet hoeveel delen er nog zouden komen van de memoires van Lady Trent (a.k.a. de drakenboeken). Inmiddels ben ik er uit: er zijn vijf delen. Het laatste deel zal ergens in april dit jaar uitkomen. Het vierde deel heb ik net uit.

In the labyrinth of drakes is weer fijn spannend. En er komen ook weer veel draken in voor. Ditmaal gaan ze naar Akhia (een heel heet land) waar ze een locatie hebben met gevangen draken. Ze kijken naar hun gedrag en eetpatroon. Maar inmiddels zijn Isabella en Thomas eruit dat ze zich zullen moeten richten op het fokken van draken. Want als je draken kunt fokken, heb je ook een bron voor drakenbotten; uitermate handig voor militaire doeleinden (want; heel licht en sterk). Dus richten de twee zich in Akhia op de voortplanting van de draken en trekken ze de woestijn in, naar het labyrint van draken, om het paren van de draken te bestuderen.

Uiteraard gaat er van alles mis; ze worden ontvoerd, bijna vergiftigd en ineens duikt daar ook nog de verloren gewaande Suhail (bekend uit The voyage of the Basilisk) op, dat voor allerlei verwarring zorgt bij Isabella, Lady Trent herself.

Er gebeurt dus lekker veel en dat is altijd fijn. Je merkt ook dat het verhaal zich naar een einde aan het toewerken is. Aan de ene kant prima dat het straks na het vijfde boek afgelopen is, aan de andere kant ook wel jammer. Toch een pittig dametje die Isabella. Ik ga haar koppigheid en soms sociale onhandigheid wel missen.